خواب از ابتدای تو

خواب تر از نگرانی ات

که فاجعه از حریم می گذرد

تا از شقیقه و پوستم بنشیند.

من خواب دفن ماهی ها هستم

از صدای شکستن پارچ

که بند ها از مثلث برمودا نوشته ام

و کوهها

به اقیانوس ها باریده ام.

این صدای ناقوس«وانک» نبود

که من را بیدار کرد

ونه شیهه ی اسب ناپلئون

که از طپش کرستینای گم نام

                                   دور می شد.

هوا از چگونه ی تو می آید

از پاره ی باکره گی ات

که در مشت من

هزار زن ِ گرفتارِ گودال ِ تا گلو

هیچشان

به زیبایی ابلیس نرفته بود.

من با گوش های خودم/کر رفتم

با گوش های خودم/خواب دیدم

با گوش های خودم/ شنیدم

که خون سنجاب ها

به دسته های خاکستری می ماسید

و تو از شنبه

               تا شنبه

من را در خودت فرو می کردی

و

وای بلندِ شنبه ی بعد

که صدا می آمد از نگرانی ات

تا شقیقه ام عبور کند از خواب.

عزت بهمنی-کتابخانه نبش قبر.شعر عزت الله بهمنی-شعر امروز ایران.گناوه.گناوه.شعرگناوه.شعر ایران.فیلتر شکن.عبوراز تونل سرخ

نوشته شده در سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 18:7 توسط عزت بهمنی| |