| تبليغات | X |
|
|
|
عزت بهمنی |
|
جمعه زن های زیادی بودند کـــه نام من را می دانستند کـــه نام درختان سیب را روی لباس هاشان/ نوشته بودند کـــه پستان هاشان در دست های صورتی و لاغرشان جــار می زدند وآمبولانسی که جیغ مـــن را به کدام روسپی خانه نبرد. بنا به احتیاط کــه نباشد تمامِ جنده های شهر را / دوست دارم وقتی عرق سگــی از رگ های کهنه می جوشد وبشقاب های قبل از شنبه که در شهوت ریکــا می شکنند،شاد. من سطر آخـــر،از کتاب های ممنوعـه ام که از در بـــه کوچــه های بن بست نوشته می شوند خــوابِ زنها از مهربــانی فراموشم می کند. توقع خلوت از سکوت ام می کُشَد این تابستان به هیچ پیراهنی نیازم نیست.
+
نوشته شده در یکشنبه سیزدهم مرداد 1387ساعت 12:18 توسط عزت بهمنی
|
|
