برای سیروس رادمنش که از ارتفاع بلندتر بود

انگشت اشاره نداری

تا خـــانه ام

فاصله را نادیده بگیری.

جدی نمی گویمت از دور                                          

تا حدس را شک بزنی

از اینکه ریسک کنی ایستادن و

بپاشی تقویم.

ایل از کینه

به سینه اش بغل میکند

ما میان تشبیه

کم آورده ایم

از تفنگ های برنــــو

تنها زنبق است

که شلیک می شود

احمقانه تر اینکه من

نشسته ام بر پیشانی ات گریه کنم.

دست به گیرنده ات نزن

همین روزها

از خودت پـــُرام می شود تازه.