| تبليغات | X |
|
|
|
عزت بهمنی |
|
زخمی کــه می کنم از نمک
همیشه چیزی می گذرد فی الفور با دستی که تکان می خورد با دستی که از سرم بر نمی دارد. هیچ اهمیتی ندارد این حفــره با پلنگ صورتی پُـــر شود یا فاحشه ایی با مکیدن پستانک. از صندوق پست هر روز مهم تنها عکس تو است کـــه خوابیده از خانـــه ایی در خطوط کــه دودش از دودکش یک راست به چشم مــن می رود لاجرم. محدودیتی نیست این جذام وقتی لبِ بی گناهش به آسمان می برم چشم چــه دیدنی دارد این از پشت چای بخاری که نمی نویسمش تا بگویم از نبضی کـه به فاصله نمی زند دیگر. مورچه ها از کله ام بریده اند امان ناف ام دورِ پای تو چه می کند؟
+
نوشته شده در پنجشنبه یازدهم مهر 1387ساعت 23:16 توسط عزت بهمنی
|
|
