| تبليغات | X |
|
|
|
عزت بهمنی |
|
دست کشیدن
به روزمرگیِ آلتمان به وقت نیامده گم شدن از این جـــزیره تا پشت در پشت بسته بودنمان از تخمدان هامان افسانه می ریخت به خنـــده تنها از هیـــچِ نامشخص بتاریخیدیم هــــر تازیانه. بچه ها مربوط نبودند همیشه شبیه تب مطلبی بود از ذهن کـــه می نوشتیم کـــوتاه، خبر داده بودند از سینه ی مادرانمان که شیر میچکد از خــــون ما شیر بودیم جنگل تحملِ این ننگ بود؟
+
نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت 21:21 توسط عزت بهمنی
|
|
